Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
Que tal aí cos federais?
Falaches con AI?
Varias veces, si.
E aceptaron a túa coartada?
INSPIRADA EN FEITOS REAIS
Hai ollos por todas as partes.
Seino. Síntoos.
Ti entende que son a única poli na que podes confiar.
Sinto que non teño protección.
Que me están a espiar. E que non debín chamar.
Fixeches ben, foi boa idea.
Xa teño o enderezo, sei onde estás.
Como sabes que non rastrexan a chamada?
O teléfono é desbotable.
Ninguén saberá que chamaches. Tranquila.
Non, diso nada. Sinto que o saben.
Non o saben.
Ti sigue a contestar o teléfono e fai o que che digan.
Teño medo.
Non sei que facer. Quero parar, liscar de aquí.
Atopareite.
Protexereite e sacareite de aí.
Vale? Non confíes en ninguén.
Vale. Chama pronto.
Adeus.
Mataron a Jackie, Thom.
Que buscaba? Ti sábelo?
Cartos.
Iso creo, e moitos.
Mira, voucho dicir clariño, porque imos caer.
A división vai á merda.
Os federais queren desmantelar a UTN
e míranos, por Deus, volvéronnos caníbales.
- Sente, por favor, inspector Ro. - Ro.
Houbo avances e queremos seguir adiante,
así que temos máis preguntas.
Como describiría a súa relación coa capitá Vélez?
Era a miña amiga.
E a miña putiña.
Cubríame as costas.
Coidaba de min.
- E a súa morte...? - De "a súa morte", nada.
É "o seu asasinato".
Matárona. Imos falar claro.
E como a fai sentir iso?
Mátame por dentro.
Inspectora, imos volver falar con toda a unidade UTN.
Non, é...
Só UTN.
Unidade Táctica de Narcóticos. Non "Unidade Unidade".
A última vez que falamos, describiu así o seu traballo:
"A UTN traballa no tráfico.
Incautámonos de drogas, armas e principalmente diñeiro."
É correcto?
Así é.
Diñeiro.
Provoca conflitos?
Conflitos? Que... Que quere dicir?
Se roubamos os cartos? Non.
Nunca se lle ocorreu?
Sabes o dos equipos internos?
Insinuacións de policías que finxen ser ladróns
e traballan con outros elementos corruptos.
Algunha vez cachastes un asasino de polis nunha reunión?
Por curiosidade.
Que queredes, amais de manchar uns axentes?
Ese é o traballo máis sinxelo de atopar en Miami.
Ídesme mirar ós ollos e dicirme
que alguén da UTN matou a Jackie?
Eu non dixen iso, ou si?
E que é isto entón?
Ides á desesperada.
Queredes montar o caso con paus e cola.
Que hostia pasa?
Onde está o comando especial?
- Por que seguimos? - Dane...
Non o entendo. Non ten sentido.
Thom, tes unha...
capitá de policía morta.
Cagástela. Escapóusevos un matapolis.
Ó mellor porque foi un poli.
Xesús.
- Podes apagar o cigarro? - Pois non.
- Seguimos? - Veña.
Xa falamos con Baptiste, Salazar, Ro...
O comandante actual,
o tipo que che roubou o ascenso, Dane Dumars.
Que o merecía tanto coma calquera de nós.
Sabedes o que pasou ese tipo? O matrimonio, o rapaz...
Sodes íntimos?
Moito, por iso non me queixo
de que o ascendesen, porque traballa para vivir.
- E eu tamén. - Xa.
E foron os vosos xefes.
A vosa panda de xenios axudou a pechar a UDV.
- UDV? - Unidade de Delincuentes Violentos.
E o motivo do peche
foi toda a súa corrupción criminal.
Poucos estudantes bos,
pero polis de homicidios xeniais.
E vós queimástela ata as cinzas.
O que complica a investigación,
porque agora toda a UDV,
e non só os malos, está soterrada viva.
Aproban as horas extra?
Non, Dane, non con estes presupostos.
Ninguén quere arriscarse.
E o peche da UDV fixo moito dano.
Pois déixanos a nós.
- Non. - Fóra do traballo.
Dane, se descobren que a UTN
investiga en segredo o asasinato da súa capitá,
arderemos coma bruxas e os federais comerannos.
Era íntimo da capitá Vélez?
Tiñan unha relación?
Vas contestar?
Agora pasamos a isto?
Comiches a lingua?
- Cabrón. - Non falas con calquera?
- Anótao. - Non tes nada que dicir, J. D.?
Es un cabrón.
Estades aquí porque credes que Jackie estaba metida niso?
Estábao?
Ten coidadiño, Del.
Vai á merda.
Non finxas que non tiñas interese persoal nisto.
Veña, eu sei que si.
Todo o mundo o sabe.
Por que non falas dese arnés dobre que levas posto?
Es vaqueiro ou algo?
Unha desas pistolas é túa. E a outra?
Que vas facer con ela?
- Cabrón. - Que che pasa?
- Ei! - Cacho merda!
Vai tomar polo cu!
Cabrón! Vai ó carallo!
Que hostia fai?
Pelexar co seu irmán.
Ei, ei!
- Parade! - Sácateme de enriba!
Sae de aquí!
Que hostia fas? Es un abusón!
Seu irmán é federal.
Xesús.
Viches a teu irmán. Que tal?
Segue sendo un cabrón.
Igual que sempre.
Se queres falar comigo,
fala comigo.
Fíxose federal para crerse superior á xente, seguro.
Que esperaba, unha confesión?
Non. Xa nin sei que espera a xente.
Isto é malo, Dane.
Se viñeron por nós despois de tanto tempo
é que non teñen nin idea.
- Jackie non é unha prioridade. - Nin iso. É que...
Non o van aceptar.
Un funeral, dobrar a bandeira para a familia
e xa está, grazas polo servizo.
Ou pensan que era corrupta
ou que nós estamos metidos.
Ou as dúas, ou non teñen nin idea
e o máis sinxelo é colgalo nun poli corrupto.
E que dixo Thom con H?
Ten o carallo roído polo sistema, tío.
Está farto. Non nos vai axudar.
Sempre hai algunha escusa. Todos choiamos.
É o traballo, sae e faino.
Se fose por min, tiro a cana,
axítoa, súboa e miro que sae á superficie.
- Enténdesme? - Xusto, provocas un movemento.
Podes ver quen fala e comete erros.
- Cousas de polis. - Cousas básicas, home.
Eu xa odio isto.
Odio ser policía.
Estou espertando
todas as noites
e...
penso no tempo.
Canto pasou e canto me queda.
Que carallo vou facer con el.
Non é xusto.
Non sei que dicirche.
Será o que sempre dicía Jackie e eu ríame dela.
"Hai que vivir para ver outro albor."
Será esa a chave da vida. "Vive para ver outro albor."
Jackie... cría nas bruxas, macho.
Aí tes o problema da cultura da policía.
Os xuízos coma ese. Moita xente cre nas bruxas e...
Cría nos animais espirituais.
E a min gustábanme os teus espirituosos. Imos tomar algo.
- Que dis? - Vou, vou.
Que non paren as derrapaxes, nenos!
Temos rodas de sobra? Ei, relaxádevos!
A hostia.
Chegou o campión.
O campión!
Podedes non facer parvadas no aparcadoiro?
Non é o instituto.
Eu ía apostar polo teu irmán, pero parámosvos moi rápido.
Xa fixeches máis apostas malas.
"Es un abusón!"
Quen fala así?
Pero agora en serio, que pasa cos cartos?
Todo vai de diñeiro.
Que somos antidrogas, quero entendelo.
Credes que serán as redadas das que falan?
- O que? - Parvadas.
Casas de cárteles ás que van polis e federais.
O diñeiro desaparece. Son unha lenda urbana.
Se atopades un acocho grande, avisádeme, vale?
AGOCHO EN HIALEAH - CÁRTEL MOITOS $$$
Vale.
- Mirade iso. - Tócache.
Veñen cun tanque.
Ti arrestaches alguén con un?
Iso é o que me gusta a min. Tanques con rodas grandes.
Gústache iso?
Pero un tipiño. Mira como salta.
Artillería e metralletas, incrible. Pois vale.
- Ola. - Capitán América!
Cachaches a Cranio Vermello? Que pasa?
Xa sabes como a montamos.
Pero a DEA non ten sitio propio?
Usades o noso para a vosa puta armada?
Ofrézolle horas extra á miña vella familia para que poida pagar a hipoteca.
Ai, xa vexo.
Será este o cabrón que rouba os acochos
conspirando cos mellores polis e federais de Miami.
Son da DEA, Byrne, o mellor de Miami.
Pregúntalles ós polis sucios cos que saes.
- Parecedes corruptos. - Parezo fermosa.
- Ti non. - Dayo! Que tal, cabrón?
- Que tal? - Que pasa nas rúas?
Que, melloran as cousas?
Non ata que atopemos o matapolis.
Paréceme de verdade que queren botarnos.
Témolos moi enriba, non me gusta.
Non deixarán que o corpo arrefríe,
sobre todo o dunha capitá asasinada, iso vende.
Se non pechasen a UDV, xa habería alguén detido.
Si? E que fai a DEA por nós? Por curiosidade.
- Nada. - Nada.
- Veña. - Nada de nada.
Non é o noso patio, ou si?
- Ocupádevos do voso. - Vale.
Lembrareino cando vos toque.
Unha cousa vos digo, todos temos delatores.
E falando diso, ti tes cara diso.
Hostia, aí vén. Mirade.
O poli máis corrupto de Dade.
- Matty. - O segundo!
- Que tal? - Mandándoo todo á merda.
Como vai todo?
Veña, axentes, tirando, ou non queredes cobrar hoxe?
Que facedes, xogar ó dominó?
Temos mensaxe de Crimestopper.
- Agora? - Si.
Saímos hai 15 minutos.
Hai cartos nunha casa en Hialeah.
Quero esa prea para rematar a semana.
- Horas extra? - Non. Só para nota.
E preciso a Wilbur.
- Tenente, sen horas extra? Por que? - Non hai presuposto.
Eles poden pagar as facturas.
Nós non? Non ten sentido.
Eu vou. Facede o que vos pete, pero preciso a Wilbur.
Un can de cartos. Vide cos vosos coches.
- Que merda. - Está a durmir no meu coche. Merda.
Ei!
Canto dixeron que hai?
Non o sei, como 250?
Que dis? A hostia.
Veña, vale. Unha prea da sinxela.
- Venres pola noite? - Si.
Tenente, ei.
Dixeches Hialeah. Queres falar coa local?
Diso nada, teñen o departamento patas arriba.
Canto dis que é a prea?
- 150 000. - E drogas?
Inspector, non sentes como perdo a paciencia con tanta pregunta?
Tranquilo, culpa miña. Cousa do hábito.
HIALEAH CIDADE DE PROGRESO
S. O. B.
S. E. S. S.
Veña, que lles dicimos?
Mentimos.
Todas as casas parecen abandonadas.
Que dean permiso para buscar drogas, non cartos.
Parece que levamos disfraces de policía.
Que hostia pasa? Non trafican aquí?
E se trafican de verdade e non asinan?
É un rexistro de protección e entramos igual.
Wilbur, veña, tranquilo.
Bo rapaz, Wilbur. Bo rapaz.
Que temos?
Nunca o vira así de alerta, xefe. Está toleando.
Canto teñen?
75 dos grandes.
Imposible, mexa por toda a casa.
Ten que haber moito máis dentro.
Toc, toc, policía de Miami.
- Toc, toc. - Que tal, señora?
Pois aparecéronme cinco polis na porta. Estiven mellor.
Chegounos un sopro sobre este enderezo.
- Un sopro? De que? - Chámase Crimestopper.
Que podería haber narcóticos aquí.
Adoitan ser fiables, así que temos que investigar.
Como se chama?
Desi.
Ese é o de estrela. E o completo?
Desirée López Molina.
Ten carné de conducir?
Dentro.
- Algunha mascota? - Só eu.
Está soa?
Só eu.
Impórtalle que pasemos?
- Teñen orde? - Temos permiso para rexistrar.
Cal é a diferenza?
Que non precisamos que un xuíz o asine e o aprobe.
Entón pódome negar.
- Pode, si. - E que diría entón?
Antes teríase que negar.
Non teño drogas.
- Quizais algo de maría. - Iso non é nada.
Asine o papel e listo. Tamén queremos volver á casa.
Non me tenten asoballar, vale?
Que? Cre iso de nós? Iso fano estes tipos.
Confíe en min, eles son os malos.
Vale, listo.
Que hostia fan?
Veña, Wilbur.
Iso era o de asoballar.
Busca, busca, veña.
Vale, Numa, ó fondo. Mike, dereita.
Veña.
Vide comigo.
Vouno soltar.
Vai.
Hai alguén máis na casa, Desi?
Só eu.
Non queres mentirnos agora.
Prométoo, só eu.
Veña, Wilbur, para. Shhh! Wilbur!
- Lolo, o can. - Limpo.
Tranquilo, para.
Oe, Desi, que hai no ático?
- Veña. - Nunca subín.
Xa lles dixen que non teño drogas.
Non busca drogas. Busca cartos.
Coido que vou precisar a orde.
Non, o can uliu algo.
Non precisamos orde, temos causa.
Desi, hai alguén no ático?
Non.
- Veña. - Despexado.
Desi?
Que?
Por que está tan limpo o ático?
Xa lles dixen que non o sei. Nunca subín.
Por que importa?
A casa semella un vertedoiro, pero isto está limpo.
Oxalá viran a casa antes de que a limpase.
Mi abuela nunca tiraba nada.
Ei, mira iso.
Os cables non deberían saír así.
Que hostia é iso?
Vamos polo mazo.
Canto hai que vives aquí, Desi?
Dous meses.
Falaches da túa abuela. Segue connosco?
Síntoo.
Faleceu en xuño.
Coidei dela os seus últimos anos.
- Soa? - Si.
- Traballas? - Aínda estamos coa herdanza.
Estou pelexando con miña irmá.
Non fixo nada pola avoa e impugna o testamento.
A casa está limpa.
Ben, Desi, imos tirar a parede.
Queres contarnos algo antes?
De verdade que non sei que hai arriba.
Xúroo polo que máis quero.
É a verdade.
Querería crelo, pero levo moito nisto.
Cando dixen que o can busca cartos, vin o susto na túa faciana.
Que cres que hai na parede?
Trouxeron un can que cheira cartos.
Supoño que saberán moito máis ca min.
Veña, Desi.
Tes unha bandeira colombiana na cheminea e somos polis,
así que non é difícil saber de quen é o diñeiro.
Xa hai que ser estreito de miras.
- Non somos todos iguais. - Entendémolo.
Pero teñen boa coca.
Toda a dos EE. UU. é de alá.
- E boa comida. - Seguro que si.
- Si. - Pero non a agochan na parede.
Todos os polis tedes a mesma cara.
Faiche pensar que fixeches algo malo.
- Fixeches algo malo? - Non.
Recibir mercancía ou cartos roubados, aínda que non o saibas,
constitúe facer algo moi malo.
Desi, non entender o crime non impide que o cometas.
- Non se é na túa casa. - Enténdelo?
Xa, pero non é miña.
É da miña avoa, recordan?
- E aínda non teño a herdanza. - Iso é.
Ben traído, Desi.
Quen cho explicou?
Veña.
Ensinar e moralizar gústanos a todos, non?
Tomar decisións boas.
Vivir con máis honestidade.
Deixalo nas mans de Deus,
pero Deus non paga a hipoteca, ou si?
Hai que pagar as facturas,
os médicos,
os avogados,
o funeral...
Díganme.
Poden cambiar os consellos,
os rezos e as boas intencións
por cartos?
Supoño que non, Desi. Supoño que non.
A, W, T, G, G.
Que significa?
"Somos os bos?"
Precisan que llo confirmen?
Perdón.
E a outra? W, A, A, A, W, B.
Si e serémolo sempre.
O que?
Tenente, chin chin!
- Que temos? - Non o sei, pero semella gordo.
Vixíaa. Que non marche.
Vaia tolería.
Aí, pum.
Que hostia?
Merda!
Merda...
400 000
Xesús.
Aquí hai 1,4 millóns de dólares.
Non pode ser. É real?
- Que é ese ruído? É moito? - Merda.
E vexo polo menos 14 máis.
- Deus. - Se teñen de media...
E hai máis enriba.
É unha prea de 20 millóns.
Algunha vez viras isto? Que facemos?
Agardade un momento.
Dádeme...
Ben, sabedes que? Saíde...
Baixade un momento.
Un segundo, imos agora.
Deixade que o tenente...
Merda, home.
Sabes o que implica?
Xesús, tío.
Ei, os móbiles.
- Os móbiles. - Que?
Que dis dos móbiles?
Nada de chamadas.
Dádemos, pasádemos.
Dáme o móbil.
- Que fas? - Dámo.
Non confías?
Non é iso. Non confío na prea.
Tantos cartos foden.
Abride os petos, quero os móbiles.
É pola prea, Numa, non por ti.
- Lolo, o teu móbil. - Vale.
- Dámo. - Ti non serás corrupto, non?
- Ata os desbotables. - Non teño.
- En serio? - Que fas?
Traédeme o de Lolo e o de Desi.
- Quero identificala. - Dáme o teu móbil.
- En serio? - Si, dámo.
- En serio? - Dámo.
Tenente, é...
Un máis.
Non poñades cara de can.
Non é unha proba de pureza.
Temos unha situación grave, só quero controlala.
Queres o meu?
Non quero o teu,
quero que me axudes a entendelo.
Non mines a confianza...
Non me digas o que podo facer agora.
Estou reaccionando, non me preocupa ofendelos.
Temos que pensar e confiar.
- Si. - Somos nós, vale?
Canto era a información?
Dicía 300 dos grandes.
A mensaxe de Crimestopper dicía 300?
Trescentos.
Merda.
- Temos problemas, J. D. - Si.
Moitos.
Ben, quero sacar o resto dos barrís.
Temos que contalos.
Mike, axuda a Numa a levalos ó garaxe.
Todo isto é de xeso.
Que máis dá?
Ás balas cústalles máis pasar por formigón.
- Merda. - Hostia.
- Xa é así? - Xusto.
Facédeo, por favor.
Ei, tío, Dane.
Tes que mover a pasta.
Non podo.
As normas son contar os cartos onde se atopan.
- Esa é a lei. - Normas?
Non con tanto carto.
Se a cagamos nun só dólar, AI vai vir por nós.
Xa podemos buscar asilo.
Non. Négome a non seguir o procedemento.
Os cartos cóntanse aquí.
Pois chama o maior.
- Queres involucralo? - Non!
Pero é o protocolo.
- Confías no mando? - Non moito.
Pero é saírse da liña.
- É igual de perigoso... - Non me vou arriscar.
Canto máis quedemos aquí, peor vai ser a situación.
Xa o sei. Moi ben.
Pois escoita.
Jackie díxome que sabía dunha prea boa.
Creo que falaba desta.
Mira, non o sei.
Só sei que o que fagamos
e con quen falemos importa.
Hai que pensar.
- Pechar filas. - Xefe...
Non puiden visitar as miñas fillas. Podo chamalas?
Lolo, entende a situación.
Xa, pero o meu ex crucifícame por cousas así.
- Só é unha chamada. - Non podo, síntoo.
É unha chamada para desexarlles boa noite.
Non é posible, síntoo, de verdade.
Deixádeme que entenda a situación.
- Merda, hostia. - Chamo a meu irmán?
Non. O federal co que pelexaches hoxe?
- Pois a Matty Nix, da DEA. - Nada de federais.
É cousa miña, déixame a min.
Vale, cadea de mando, ti mandas.
- Non fagas iso. - Non te quero pisar.
Quero axudar e trátasme coma a merda, tenente.
Ti mandas aquí, pero non sei que hostia fas.
Estádela cagando.
Deberiades coller os cartos e marchar.
Antes de que caiamos todos.
Ei!
Vén un branco e negro pola rúa.
Nada de radios nin chamadas.
Lolo, axúdaos a levar os barrís.
Que pasa, rapaces?
Moitos Challengers na rúa.
Ou bandas ou axentes infiltrados.
Si, é cousa nosa. UTN.
Podedes apagar a luz?
Non nos avisaron.
Pois non.
- Por que? - Unha razón. Sodes a policía de Hialeah.
- E iso que significa, sarxento? - Axente.
Ves o escudo dourado que levo no pescozo?
Non podemos pagar o voso prezo para gardar o segredo.
Sei que sodes superiores,
pero á merda.
Ide á merda os dous.
- Chamaremos o meu xefe. - Ei, a ti coñézote.
De que te coñezo?
- Non me coñece. - Si.
Nunca me viu.
Que Deus vos bendiga,
axentes.
O cabrón do copiloto era da UDV.
Que?
Si, víao nos Sete Mares. Recoñecino, seguro.
Non, pero... Suspenderon media unidade.
- O resto botáronos. - Ou movéronos.
Os curas católicos poden facer de todo.
- Un poli... - Non os da UDV.
Non con semellante desastre.
Son os sindicatos policiais.
Cres que saben o da casa?
Se o soubesen, xa estariamos mortos.
Xa.
Vannos cachar.
Xa.
Collede os fusís e chalecos. O can tamén.
Vivimos para ver outro albor.
Bo consello para esta noite.
Non sei por que nos quitaron os móbiles.
É que non confían en nós?
Só che preocupa ese amoriño que cres que non coñecemos.
O teu xoguetiño.
Seguro que che puxo: "Mami chula, estráñote."
- Ídesme deixar así? - Mentira!
Que hostia pasa?
- Mami... Onde cona estás? - Que merda!
Só quería ver as miñas fillas, falar con elas.
Enténdote. Imos recuperar o móbil, vale?
Que é isto?
A avoa tiña as Páxinas Marelas.
Se queredes chamar ó 1987, son a vosa moza.
A vella non xogaba, tiña de todo aquí.
Todo o necesario, cada ano,
cada década, cada século.
A hostia.
Mi tío tiña unha rancheira igual.
Hostia, funcionará aínda?
Dubídoo, é todo moi antigo.
Mirade, moi divertido todo...
Pero que facemos aquí?
- Hai que contalo. - Xa.
Sei que hai que contalo, Numa.
Por que non chamamos o mando?
Por radio. É estraño.
É cousa do tenente.
Que che pasa? Se sempre facemos o mesmo.
Non quero problemas.
Jackie non o faría así.
Non é un fumadoiro, é un tesouro.
Falas coma se xa vises algo así e volveses.
Si, que ben, dásme consellos a min? Vai á merda.
- E! - Estamos?
- Xa imos atrás. - Alguén dixo o contrario?
Hai que ver como levalo.
Tes que te tranquilizar. Cálmate.
- Si. - Bota unha sesta.
E ti que fas?
Esa porta é de fibra de vidro.
Se movemos o coche, cubriranos mellor.
Ben, queres que axude?
Si, vai á porta de atrás.
Ben.
Poñede os chalecos, preparádevos.
Fusís e cargadores. Imos en serio.
A policía asustouvos.
Por seguridade. Que fas?
Mover o coche á porta, mellor cobertura.
Boa idea.
E a moza?
Esposada na cociña.
- Ide á merda! - Lolo...
Cabreoute o dos teléfonos, enténdoo.
- Tranquilo. - Escoita.
Non é por medo, é só por precaución.
Non pasa nada, xefe.
- Grazas. - Nada.
Son todos os barrís?
Si, todos.
Vale.
Mike, podes saír por diante e vixiar?
- Se hai algo raro, grita. - Movémolo nós.
Non sei nada de barrís!
Imos pensar como contalo.
Que cona?
Unha TEC-9.
Delito de posesión de armas.
E unha merda!
Vamos ver.
Mirade, facémolo así.
Se ten etiqueta, 250, deixádeo.
Aceptamos o que pon.
Non o toquedes nin o abrades.
Se é unha porcallada así sen marcar...
- Contámolo. - Hai que contalo.
Ou tardaremos días.
Sen marcar, contámolos.
E o sinxelo que sería se o roubamos?
Xúrovolo.
Veña, facemos dous montóns e buscamos neles. Ese non está marcado.
Marcado.
BINGO $$$. NON CHAMAMOS O MANDO. PODERÍA SER SUCIO.
Chamáronme para que saíse da casa unhas horas.
Sen se identificar? Non sabías quen era?
Non, e non preguntei.
Alguén descoñecido...
- Entra na casa... - Non preguntei.
- Nunca os viras? - Nunca.
Dixeches que collésemos os cartos e marchásemos. Por que?
Foi o que me dixeron.
O que che dixeron? Por se viña a poli?
Supoño que non se referían a todo, pero...
Sabían que ían perder algo, pero fose o que fose
non suporía moito para eles.
Quen é?
Meu fillo.
Desirée López Molina.
Marcada como delatora.
O informe está oculto. Por que?
Meu exmozo.
Vendía drogas e roubaba cartos.
É mal tipo e traballei coa policía.
Non me gustaba. Nin el tampouco.
Xa o vexo.
É adicto á cadea ou a que o cachen?
Non sei eu.
Mira isto. Oculto, mira o responsable.
Es delatora? Para Miami-Dade?
Que pasou? Veu alguén para deixar unha tarxeta?
Chamaches ti?
Di iso a tableta?
Déixate de hostias. Hai dúas opcións.
Ou sabías o que pasaba aquí e querías axuda
ou ías vendelo para sacar cartos.
Desi, unha delatora pode pedir ata un 20 % no estado de Florida.
É iso...
É iso o que queres? Poderíaste facer rica no sur de Florida.
É diñeiro fácil.
Ei, enténdote, que ías facer?
Morre túa avoa e aparecen os cárteles
para agochar 20 millóns no teu ático.
Que vas facer, enfrontarte ó cártel?
Non colla.
Diga?
Tedes 30 minutos para saír desa casa.
Levade a pasta que se supoñía que estaba alí.
Ninguén ten que morrer por 150 000.
Quen era? Que quería?
Pois temos 30 minutos para saír da casa.
Podemos falar en privado?
Non, fagan caso ou virán e matarannos a todos.
300 dos grandes, non?
Que?
Cando che preguntei arriba polo sopro,
dixeches que eran 300 000.
- Si. - Pero non.
Quen chamou agora dixo que ninguén ten que morrer por 150.
O que chamou dixo 150?
Si. Por que dixeches ti o dobre?
Para comezar...
- Atrás. - Diso nada.
Non me digas iso.
Vai á merda. Que está a pasar, Dane?
Voucho repetir, para que quede claro.
Este crime é meu e levareino como queira.
Non vas levar nada se o plan
é acabar co que me queda de carreira.
Cóntoo todo e marcho para casa, entendido?
Cres que quero levar a prea?
É o que cres?
Non sei que estás a facer, macho.
Non es o mesmo desde que chegamos.
Conteiche o de Jackie,
pero mentíchesme e ocúltasme cousas.
Non digas que o imaxinei, coñézote desde hai moito.
Que pasa?
Quero ver o Crimestopper.
Quero ver o sopro.
Que cha sopre?
Cabrón, non lle vexo graza ningunha a isto!
Enténdelo? Agora non confío en ti, e iso é un problema.
Saca o informe e ensínamo.
- Por que? - Por que non? Tes algo que agochar?
Non é segredo de estado.
Non o teño.
Por que fas isto?
- Non o teño. - Onde está?
- Non o teño. - No coche? Na casa?
Lévalo aí? Onde está?
Eu nunca che faría isto.
Fillo de puta. Ou chamas o maior ou fágoo eu.
AGOCHO EN HIALEAH - CÁRTEL MOITOS $$$
Cres que o cártel me faría un préstamo?
Para tapar buratos.
O non xa o tes, sabes?
Din que non lles importa facer préstamos a polis.
Gaño 80 000 netos ó ano.
E a cambio...
dispáranme, cóspenme, péganme, patéanme, insúltanme
e fanme sentir como unha merda
por ser un saco de area entre o caos e a civilización.
Paréceme a min que pensaches moito nesas cousas, Lolo.
Ti que farías con isto?
De todo.
Só isto.
Estes poucos cartos...
farían a miña vida moito máis sinxela.
Dayo, prepáraos para marchar.
Non podo con eles.
Que lles dean, sobre todo a ti. Non podo contigo.
Boas noites.
- Vémonos. - Vai á merda.
Ei, Byrne, que tal?
Tío, hoxe tivemos unha boa. Preciso axuda.
Que pasou?
Chegou un sopro tarde.
Seguímolo e agora estou enmerdentado en Hialeah.
Que queres dicir?
É a prea.
Nin imaxinas cantos cartos.
Hostia.
Si, e Dane preocúpame.
Non sei que pensa, está a facelo todo mal.
Que significa iso?
Aínda non informou.
Da prea ó mando?
Si.
Pois non ten boa pinta.
Oíches algo sobre el?
Non, só que está decidido a resolver o de Jackie.
Xa, como todos. Eramos íntimos.
Canto, J. D.?
Que dis?
J. D., estabades xuntos.
Tiñades algo, era o segredo peor gardado do mundo.
Si, é certo.
E perdiches o ascenso.
Foi para Dane.
Non é nada persoal.
Quen o di?
Jackie non o facía así.
- Quen o di? - Eu.
E se fose ela nese agocho
no que estades hoxe?
E se Dane o soubese?
Ten sentido? É posible?
Posible é. Ten sentido.
Pregúntate isto.
Con calma.
Vive para ver outro albor.
Esa prea vale máis ca unha capitá da policía de Miami?
Xesús, non. Dane non matou a Jackie.
Só digo que non ten un can.
Ten débedas médicas, perdeu o fillo e o matrimonio
e os dous sabemos que xa leva tempo coa mente noutra parte.
Non a terías ti se o teu fillo morrese de cancro?
Si, e só el sabe o que lle fai iso á túa cabeza,
pero todos sabemos que nunca se recuperará,
así que nunca poderemos confiar nel de verdade.
J. D., que tes que perder despois de perdelo todo?
Merda! Teño que falar co meu irmán.
Esquéceo, nada de federais. Xa estou rematando aquí.
Escríboche en dez minutos. Anda con ollo.
Vale.
Merda.
Dayo, ven aquí.
A quen lle importará?
Botarán 10, 20 ou 30 000 en falta?
Ti conta os cartos, que estea todo.
Non quero quedar aquí toda a noite.
Escoitade, teño que falar con vós.
Se non vos parece ben, enténdoo.
Pero, só entre nós...
Creo que podemos facer algo aquí.
Sei que todos o pensamos. Sexamos realistas.
Eu quero o meu e sei que vós queredes o voso, ou non?
Quero cobrar.
Que ocorre, Mike?
Hostia puta.
Non podes achegarte así á xente.
Son estas luces.
Cales?
Esas.
Acendéronse á vez, coma...
Coma se tivesen un horario.
- Nos dous lados? - Si.
E a xente?
Non vin ninguén.
E os coches?
Oíches iso de que os cárteles compran barrios?
Para coas historias de medo.
Xa temos problemas abondo.
Sarxento.
Todo ben alí?
Si, tranquilo, todo ben.
- Todo ben. - Ben.
- Hostia, ves iso? - O que?
Aquilo, mira alí.
Cría que sería un curtocircuíto,
pero parece que ten un patrón.
Imaxineino?
Non.
É un patrón.
Código morse.
P, O...
R, C...
O.
Víronnos.
Si. Dillo ó tenente, vou ata aquela casa.
Sen axuda?
Si.
XEFE - IMOS CANDO ESTEAMOS LISTOS. EQUIPO PREPARÁNDOSE.
Lotta, son o tenente. Pásame co maior.
Maior, ola.
Chegou un sopro tarde, unha casa en Hialeah.
Unha prea duns 150 000.
Non, nada de reforzos. Non precisaremos... É cousa rápida.
Xa o rematamos nós.
Déixame terminar de contar e chamo outra vez. Si.
Que hostia fago?
Que hostia...?
Ro, van roubar os cartos.
Que? Quen?
Si.
O tenente e as outras dúas.
Falaron no garaxe.
Escoitáchelos dicilo?
Si, vale?
Chamou alguén, un maior, un xefe.
Díxolle que só hai 150 000 dólares na casa.
- Agora... - Antes de que entrases.
Podes ser o único de fiar.
Chama alguén. Calquera. Non...
Que fas dentro, inspector?
O sarxento quere que te avise dunha casa.
Que casa?
Foi mirar, estaban...
Usaban as luces do soportal para mandar sinais.
Podemos ir. Ensínama.
Quero que me deteñades!
Levádeme ó cárcere, pero sacádeme de aquí!
Vannos matar.
Soltádeme, deixádeme ir!
- Diga? - Escoita.
Vai morrer xente en dez minutos. Liscade de aí.
De que estabas a falar con Desi?
De nada.
Diso nada. Era unha conversa.
Ten medo, que esperabas?
De que?
De nós.
A policía pon nerviosa a xente.
E a ti?
Algúns si.
É esa casa de aí.
A luz acéndese e apágase. O sarxento di que é morse.
Que deletrea "porco".
Escoitaches, tenente?
Es delator, Mike?
Queres poñerme nervioso?
Non o sei.
Non o dirás en serio.
Por que non volves para rematar de contar?
Irei eu co sarxento.
Ben.
Van levar a prea. Temos que actuar xa.
NON HOUBO SOPRO. O SARXENTO NON TEN INFORME.
DÍXENCHO. COIDADO.
Sacádeme de aquí.
Ei, Desi, tranquila.
Non deixarei que che pase nada.
Chamaches alguén?
Si, veñen de camiño. Tranquila.
Ei, son Ro.
Que é isto?
Bridas? Por que puxestes bridas?
Non queremos que pase ninguén.
Quen? Se estamos sós.
Que facedes?
Contar.
Non estabas na rúa?
Si.
Mandáronme axudar.
Imos ben. Ou non, Lo?
Si, xa temos un sistema, grazas.
Serán uns vinte millóns?
Axúdame con isto.
Como vai todo?
Chamaron.
E que dixeron?
Que temos dez minutos ata morrer.
Foi fará uns cinco minutos.
Canto vos falta?
Sei o que ides facer.
Menos de cinco minutos.
Pois recollede. Marchamos.
Ti que fas? Vas axudar?
E o sarxento?
Separámonos.
Atopastes algo?
Non.
- Chámoo por radio? - Nada de radios.
Lanternas. Ó mínimo e baixas.
Merda, déronme!
Fillo de puta!
Numa, queda con Lolo!
Mike, ven comigo!
Fillos de puta, déronme!
Estou aquí.
Veña.
Merda.
Non imos ter luz.
Axudádeme! Sacádeme de aquí!
Hai que tapar a ferida.
Merda, os coches.
Sangue. Ven comigo, Mike.
- Sacádeme de aquí, hostia! - Déronche?
Non, pero sacádeme de aquí!
Desi, aquí temos problemas de verdade!
Se non tes unha bala no corpo, cala a boca!
No cerrado!
Vamos, vamos!
Sube! Salta!
Estades tolas!
Desi, como está o can?
Onde está o can?
Non sei onde está, pero escóitoo.
Wilbur!
E Wilbur?
Wilbur!
Sodes uns putos tolos!
- Wilbur! - Sacádeme de aquí!
Cala, por favor.
Cúbrete!
Voute soltar.
Non xogues comigo. Busca candeas, precisamos luz.
Sei o que ides facer.
- Saio! - Mike, vai! Ocúpome do tellado!
Ven, cabrón, que te mato!
Saio!
Pero canta xente teñen aquí?
Nin idea.
Case seguro que matamos un. Había tres no camión.
Hostia.
Abaixo! Agáchate!
Abaixo, corpo a terra!
Abáixate!
- Alto aí! - Dille que non fomos nós.
Ei, a el non!
Como que a el non?
Non é el, é o tipo do soportal.
Que non somos nós?
É o das luces, do cártel.
- Non nos dispararon eles. - Quen foi logo?
- Non sei. - Falo co xefe.
Ben.
- Falo co xefe. - Que fas? Que fai?
Chamar o seu xefe, tranquilo.
- Pásame o xefe, mamalón. - Que che pasa?
- Estou coa policía. Pásamo. - Que?
Non me interesa. Saca os policías, fala co xefe.
Ponmo ó teléfono, cara de cu!
- Lembra que eu estou aquí e ti, aí. - Estou coa policía de Miami.
- Cala a boca. - Idiota. Xa!
A hostia.
Ponte ó teléfono.
- É o xefe. - Falo con eles.
Detectives, están?
Ei, gringo.
Mira ese lado.
Déixenme dicirlles, xa que seguramente me están gravando,
que ningún dos nosos afiliados
tivo nada que ver con quen os atacou violentamente.
Tampouco nos interesa o diñeiro
que atoparían na casa.
Es consciente da cantidade de diñeiro?
Iso non importa.
Neste xogo de xadrez que xogamos,
esta noite tocoulles gañar a vostedes.
Non queremos máis matanzas de policías.
O asasinato da capitá prexudicounos o negocio dabondo.
Dis que o cártel non tivo nada que ver co asasinato?
Boa sorte, detectives.
Vana necesitar moito.
Rapaces, boas noites.
Un pracer.
Que ocorre?
- Vamos. - Dixo...
que abandonan a casa.
Que non nos atacaron eles.
E non foi todo.
Abandonan 20 millóns de dólares?
Matar un policía é caro.
Matar cinco creba ata o mellor sindicato.
Parvos non son.
Sen 20 millóns poden pasar.
Lolo, todo ben?
Si, estou ben.
Non foi o cártel.
Din que non queren isto. Non van vir.
Se non os queren, son para calquera.
Que queres dicir?
Entrega o que viña no sopro.
E o resto?
Queres roubalo, Lolo? Comprométete. Dío.
Mantesme ti as fillas?
Queres darlles este exemplo?
Que importa? Disparáronme por estes cartos.
Xa chamaches o maior, non?
Si.
Cando?
Antes.
Conteille o da prea, que iamos rematar de contala e sacala.
Con que? Estamos sen coches.
Pide un equipo de extracción.
- Asumes o mando? - E o sopro?
Que lle dean.
Non había. Inventouno, para que o saibades.
Para botarnos e roubar a prea.
Eras o tenente de Jackie. Se ela o sabía, ti tamén.
- Coidado. - Quen está aí fóra?
Quen nos disparou?
Es parte dun equipo corrupto
- que vai a agochos? - E ti que?
Que pasa comigo?
Recoñeciches o exinspector da UDV.
Todo empeorou cando apareceu e non foi a mellor.
Cres que estou mentindo por ese?
Despois desapareciches media hora
e volviches cun vixía do cártel armado.
Disparaches ti o garaxe?
Decídete.
Son da mafia policial ou do cártel?
E o teu irmán, un federal...
Que?
...non para de interrogarte.
- Por que? - Nunca oíra tanta merda,
así que vouna cortar agora mesmo.
Así, cando sexamos testemuñas, recordaredes este momento.
Que dixo o do cártel sobre Jackie?
"A nosa xente cre que a matou alguén do seu propio equipo."
- Mataches a Jackie, Dane? - Vai á merda.
Queres roubar a prea, Dane. Dío.
Tenente, veña.
Xa entendo por que non che gusta ser poli.
Porque non o es.
Es un matapolis de merda...
Non, parade!
Parade! Que hostia facedes?
Miña nai, parade!
Parade! Soltade!
- Alto! - Parade!
Sóltame!
Vai á merda!
- Marcha! - Merda.
Rematade de contalo xa,
recollemos os cartos e marchamos.
Vai con ela, que non se mova.
Imos detela?
- Que che dixen? - Vale!
- Escoitaches esa palabra? - Para!
Veña.
Vamos, rapaza, rematemos xa.
Foi unha noite longa, pero estamos ben.
Vixíaa e rematemos.
- Vannos matar, non? - Todo vai saír ben.
Tes que axudar. Es o único bo!
Ei, Matty, Dane quere a prea.
Agora vai por libre, tes que vir.
Estamos chegando.
Tes o equipo completo?
Non, vou sen titulares. Non teño horas extra.
Merda.
Tranquilo, teño un Lenco blindado.
Quero ir á sala blindada que tedes no Memorial Jackson.
J. D., canto diñeiro tedes?
Máis de 20 millóns.
Será un chiste.
Diso nada,
así que chegade antes de que morra alguén.
Ti aguanta, xa case chegamos.
Desi, ei.
Escoita, tiña un teléfono agochado.
Creo que o perdín durante a loita.
Non terás un teléfono para falar co cártel?
Non, quitoumo o teu xefe.
Merda!
Listo, todo contado.
Trinta e cinco quilos cada un a proba de balas.
Ben, Numa.
Este é o número. Non o digas.
- Téñoo. - Ben. Lolo.
- Avisa. - Vale.
- Téñoo. - Ben.
Non collades.
Como imos sacar os cartos de aquí?
- Estamos sen coche? - Sen ningún.
- Terá Desi as chaves? - Cres que vai?
Está feito merda, pero...
Hostia, lume!
Collede as bolsas.
Xa volveremos a polo resto.
Hostia, que ocorre?
Estás ben?
Miña nai, a casa está ardendo!
Está ardendo! Chamastes a alguén?
Vimos axudar. Que fago?
Metede as bolsas na parte de atrás.
Numa, queda aquí con Desi.
- Agarda polos bombeiros. - Estou ben.
Non, respiramos moito fume.
Que estou ben.
Non imos discutir por isto.
- Queda aquí. - Non.
Non ides a ningures. Rematamos.
- Non, ti quedas aquí. - Cala.
Escoitade, quedades comigo e cos cartos.
- Chamaches a Nix? - Ti non mandas.
- Non, aquí mando eu! - Vas caer.
- Vai á merda! - Que facedes?
Subide dunha vez. Que vos pasa?
Quedamos así? Vasnos traizoar?
Levar todo o diñeiro así?
E que pasa coa casa da miña avoa? Está ardendo.
Por se salta algo...
Non quero pensar en limpar a arma.
Onde levamos os cartos?
Ó banco da DEA, ó lado do hospital.
Que fas?
Chamar o maior para avisalo de que veña ó banco.
Xa o fixo Dane, non?
Si, xa o sabe.
Diso nada.
Sabe o da prea, pero non canto é.
Ti como o sabes?
Non contestaches a miña pregunta de antes.
Es delator?
E se vas tomar polo cu? Toma resposta.
Veña, calmádevos.
Foi unha noite longa.
E vaino ser máis.
Dane, Ro non é de Asuntos Internos.
Eu non dixen iso.
É delator de outros.
Quen quere os cartos?
Os que levas toda a noite tentando roubar?
Desi contoume que lle dixeches ó maior que eran só 150 000.
Certo é. Foi algo así?
"Maior, ola. Son Dumars.
Chegou un sopro, unha casa en Hialeah.
Unha prea duns 150 000.
Non, nada de reforzos. Xa o rematamos nós.
Rematamos de contar e chamo outra vez."
Escoitou iso?
Dixo que pensabas roubalo con Numa e Lolo.
Díxome iso.
Inspector, a moza escoitou
o que eu quería que escoitase.
Escoitade.
Teño que falar con vós.
Se non vos parece ben, enténdoo.
Negarei que dixen isto, que quede entre nós...
Creo que podemos facer algo aquí.
E ben? Eu quero cobrar.
- Quero roubar a prea. - Veña.
Pero escoitade...
Sabía que che contaría o que falei con elas.
Van roubar os cartos.
Confiaba en ti.
Semellabas de fiar.
Tamén sabía que che contaría o do maior, a chamada e os 150 000.
Pero xa oíras o dos cartos, ou non?
É a cifra que che dei no cuartel cando me preguntaches.
- Si, e que? - Pois...
Que el me dixo que eran 300 000.
A Numa díxenlle 250.
A Lolo, 75.
A única persoa que escoitou 150 000 fuches ti.
E quen chamou á casa.
Que queredes dicir?
A voz no teléfono dixo que levásemos os 150 000.
Ninguén ten que morrer por 150 000.
Canto dis que é a prea?
150 000.
- 150 000. Xusto. - De onde sacaría esa cifra?
Dis que chamei eu? E como o fixen?
Quitáchesme o teléfono.
Usaches un desbotable.
Non teño un 33 deses.
E que é isto, Mike?
- Non o sei, non é meu. - Nunca o viras?
Pois que raro, porque cho quitou el.
- Cando pelexamos no garaxe. - Xusto.
Sóltame!
Non pasa nada, arranxámolo fácil.
Só hai que ver se se desbloquea coa túa cara.
- Que estades a facer? - Que fas ti?
- Chamaches a poli. - Que?
- Queimaches a casa. - Vaia parvada.
Levas toda a noite tentando roubar a prea.
A cousa de mentir é que é difícil lembrar a orde.
Quen fixo que e cando. A verdade é moito máis simple.
- Que ben. - A non ser...
que mintas coma min,
como che mentín toda a noite,
porque entón, a verdade, é unha obra de arte.
Non te sintas mal, levo toda a noite mentindo a todos.
Ata hai pouco.
Ata hai moi pouco.
Queres falar de algo?
- Non houbo sopro de Crimestopper. - Non me digas.
Chegoume isto a un móbil desbotable a noite que a mataron.
AGOCHO EN HIALEAH - CÁRTEL MOITOS $$$
Mandouno Jackie?
Fixeches isto adrede?
A idea foi túa.
Tirar a cana e ver que sae.
E por que non mo dixeches?
O único xeito de que cresen que roubaría os cartos
era se o crías ti.
...putos cartos...
Inventei o de Crimestopper para vir todos ó enderezo
e comprobalo.
E quizais quen a matou faría algo.
Pero J. D., os equipos internos...
- Creo que estaba preto. - Ía usar esta como cebo.
E matárona antes de poder facelo.
Quen?
Descubrirémolo hoxe.
Pero Ro está con eles.
Sabíao desde que escoitei o dos 150 000,
pero tiña que saber con quen traballabas.
E as radios, Matty?
- Que? - As radios.
Por que non sabemos nada da central nin escoitamos mensaxe ningunha?
Levamos 20 millóns de dólares por Miami. Quen está a vixiarnos?
Somos só nós. Todo pechado e disimulado.
Por que non trouxeches os BearCats?
Non mos aprobaron.
E que pasou coa xente de sempre?
Onde están? E Dayo?
Na casa.
Non aprobaron as horas extra. É un misterio ou algo?
Díxenche canto había na prea.
E que Dane era corrupto e podería querer roubalo.
Ou que finxía selo
para ver quen aparecía para roubala.
Canto vai a que o Tahoe de atrás
leva un ou os dous polis de Hialeah de antes?
Quen vai conducindo? Coñecémolo?
- Fuches ti quen chamou. - E quen disparou.
Que demo dicides?
Saídesme con lóxica polo lado? Que vos dean.
Mike.
É a túa última oportunidade.
Quen máis quere os cartos?
Credes que son sucio?
Vale.
Podo ver o teléfono, sarxento?
Volver chamar.
Non!
Abaixo! Coidado!
Queda no chan!
Pois que ben, pillástesnos.
Xa está, todo saíu á luz,
así que fagamos algo.
Estamos ben! Resolvendo unha cousa.
Saca a Dayo de diante.
Non fagas parvadas, inspector.
Nix, onde teño que ir?
Aquí hai máis diñeiro do que poderiamos gastar.
Levámolo, desaparecemos nunha hora...
E vivimos coma reis o resto da vida,
pero tivo que vir este!
Tes que ir co equipo, cabrón!
Toca a pistola e mátote, J. D.
Ábroche un buraco entre os ollos.
Nix, non sei onde vou!
E Jackie?
Matáchela ti, Matty?
Matouna Ro!
Mateina eu, os collóns.
Cala a boca!
Apertaches ti o gatillo, cabrón! Rematáchela!
Matáchela ti, cabrón!
- Centrémonos. - Teño que saír da estrada!
Vai saír todo ben.
- Que hostia é iso? - Queres que o colla.
Fala, estou co altofalante.
Estou en posición. Sodes vós na estrada?
O Lenco co Tahoe detrás?
ESTÁN SAÍNDO. PREPÁRATE.
- Si, somos nós. Onde estades? - Aquí mesmo.
- Hostia, quen é ese? - Meu irmán.
Nix, que facemos?
Aquí o axente especial Del Byrne do FBI.
Que todo o mundo saia por detrás coas mans arriba.
Acabouse.
- Baixa a pistola. - Nix, vou saír.
Estamos rematados, son os federais.
Dígovos o que imos facer.
Traballamos nisto xuntos, a DEA e a policía de Dade, non?
Detivemos o equipo de asalto, a Ro,
os de Hialeah e ata o da UDV.
Escríbese só, tíos.
Repito, saíde por detrás coas mans arriba.
Non vai servir, Nix.
Son os federais, rodeáronnos.
O certo é que ninguén quere este escándalo nin máis titulares.
Podemos ser heroes.
Confiscamos 20 millóns do cártel
e ímosllos devolver á cidade de Miami.
Pensádeo.
Podería ser fermoso para todos.
Matty, escóitante.
Dixen que estou co altofalante.
Axente Nix, como quere que o fagamos?
- Merda! - Ro, para!
Abaixo! Merda!
No chan, xa!
- Non, Mike! Non! - Ro!
Merda!
Abaixo con iso!
- As mans! - Onde está?
Ei! J. D.!
J. D., é o meu coche!
Merda.
Toma polo cu!
Merda!
Para.
Mike!
Para.
Merda.
Merda!
A hostia, Mike.
Considérasme un cabrón?
Canto queres?
Canto queres? Métote no plan.
Colaboremos, veña.
Canto tes?
Canto custa unha capitá de policía?
Enténdelo?
Vasme executar?
Vai moi rápido.
Un día espertas
e es vello.
Vamos.
PÁXINAS BRANCAS E MARELAS
- Asine isto. - Vou.
Ten que haber... polo menos...
Ei, téñoos detrás. Preciso a cifra.
Entendido.
- Inspectora Salazar. - Si.
Ten confirmación verbal da cantidade?
Si.
20 650 480.
Inspectora Baptiste.
Ten a cantidade?
20 650 480.
Tenente Dumars.
Ten confirmación escrita?
Si, téñoa.
Ola, boa noite.
Ou mañá.
Estarás contento.
20 650 480 TOTAL
Vaia.
Ata o último dólar.
Bo traballo, inspectores.
Unha prea das boas.
Limpade o sitio.
Entendido.
Acaba de dicir "prea das boas"?
- Hostia. - Non.
Vai levar unha parte.
Miña nai.
- Vaia. - Ben por ela.
Ardeu a casa da súa abuela. Meréceo.
Pois fixémolo nós. É cousa nosa.
- Pois si. - Dío.
Fixéstelo xenial. Marabilloso.
Por Jackie.
Sinto que isto foi cousa dela desde alá.
Todo iso das brujas.
Listo.
- Si. - Vou ó posto de xeados.
Teño unha ducha quente e unha cama baleira
agardando a que mamá chegue á casa.
- Miña perna... - Veña, descansa.
Vémonos.
- Vai coas rapazas. - Como vas volver?
- Adeus. - Cóidate.
Non o sabes? A DEA pediunos Ubers.
Dos Black, ademais. Viaxamos con clase.
Adeus, xefe.
- Saúda. - Buf.
Fareino.
Vamos, papá.
Leva o 20 % da prea. Catro millóns de dólares.
Iso parece.
A metade irase en impostos,
pero non está nada mal para unha noite.
Si, cando o consegues.
Si.
Parabéns, Del. Fixeches o teu traballo.
E ti tamén, fillo de puta. Xa mo agradecerás.
Ei, perdón polo de onte.
Perdón. Está dito.
- Que queres, unha aperta? - Pois si.
- Non cho vou dar. - Son teu irmán.
- Non vai pasar. - Teu irmán quérete.
Atrás, nada diso. Vai á merda.
Abraza a teu irmán que te quere diante dos federais.
Ven aquí. É un abusón, pero quérete.
Es un cabrón, sabíalo?
- E ti tamén, pero quérote. - Si?
- Grazas, tío. - Estás ben?
- Si. - Seguro?
- Si. - Vale.
Ei, vou tomar algo na casa de mamá logo
e, para que o saibas, vou levar o mérito de todo.
- Xa. - De todo.
- Coma sempre. - Si.
E débesme un coche.
Vale.
Parabéns, rapaza. Non o gastes todo xunto.
Grazas.
Deixádevos de chistes, sei que tedes cervexa.
Grazas.
Sabía que llo ía contar todo a Ro, non?
Si, sabía que farías o correcto,
a pesar do perigo.
Esa...
Esa capitá que foi asasinada,
coa que falara...
- Jackie. - Iso.
Non o sei. Con todo o que pasou, levounos ata ti.
- Resúltalle raro? - Para nada.
Se coñeceses a Jackie...
Ela...
Diría que foi o destino.
Pois pode ser.
Si.
SI E SERÉMOLO SEMPRE
Queres saber o que significan?
SOMOS OS BOS?
"Somos os bos?"
O último que me dixo meu fillo.
"Si e serémolo sempre."
O último que lle dixen.
Como?
Cancro.
Tiña dez anos. Jake.
Ben, Desirée López Molina, ten coidado.
Hoxe fixéchelo xenial.
E ti tamén.
TENENTE POLICÍA DO CONDADO DE DADE
Mira ese albor!
É fermoso!
Imaxina esa alegría por un albor.
Que ben.
Jackie!
Jackie, ceo, onde estás?
Aquí!
EN RECORDO DE JAKE WILLIAM CASIANO
Subtítulos: Marcos Carou Balado